İznik ilçesine bağlı bir köy

İlçenin kuzeydoğusunda, bir dağ köyüdür. Ermeniler, bu köy yakınlarında soğuktan kırıldığı için Kırıntı adını aldığı söylenir. Rum köyüdür. Köye ilk, Işık Ali’nin çocukları olarak anılan Mevlitoğulları yerleşmiştir. Köye üç kardeşten oluşan bir Gürcü sülalesi yerleşince, çevredeki diğer köylülerini çağırmışlar. 1890’lı yıllarda köye ilk geldiklerinde 3-5 hane Rum yaşamaktaymış. Yakınlarında bulunan Elmasu ve Subatum/Papaz mevkilerinde de iki Ermeni köyü varmış. Elmasu, Kırıntı’nın 3 km kadar kuzeydoğusunda, Subatum ise 4 km kadar kuzeyinde yer alır. Ermeniler, 1915 yılında köyü terk ettikten sonra bir daha iskân olmamıştır. Bugün bu köylerde halen kalıntılar vardır. Ve bir mevki olarak anılmaktadır. Ancak belgelere göre Gürcülerden önce köye 1880'li yıllarda 10 hane Rumeli göçmeni iskân edilmiştir. Ormanlık bir alan olduğu için, Rumeli göçmenleri kısa zamanda köyü terk edip, yerine Gürcüler yerleşmiş. Köye gelen Gürcüler, 93 göçmeni olmayıp çoğu 1910-1912 yıllarında Türkiye’ye gelmiştir. Önce Gemlik taraflarına yerleşen bu göçmenler daha sonra sıtmadan kaçıp, ormanlık olan bu bölgeye yerleşmişlerdir. Köye gelen göçmenlerin çoğu Batum’un Ğorcum köyünden gelmiş. Çandarlı, Elmalı, Kırıntı köyleri arasında Ankara, Sığırhisar, Paşa ve Özekdere adlı mahalleleri vardır. İlçeye uzaklığı 30 km’den fazladır. 1895 Yıllığı’na göre 17 hane bulunan köyde 1927 yılında 225, 1990 yılında 2.205, 1997 yılında 165 kişi yaşamaktaydı. Köyün bulunduğu alan büyük ölçüde Çandarlı ailesinin vakıflarına ait idi. Köy civarındaki vakfa ait ormanlar, 1943 yılında, ormanların devletleştirilmesiyle kamu malı olmuştur. Halen tümüyle Gürcü olan köyden büyük ölçüde Orhangazi ve İznik’e göç olduğu için bugün nüfusu oldukça azalmıştır.

Raif Kaplanoğlu