Kumrular gibi


Bir kumru.. Bir güvercin türü ama güvercinden farklı..



Balkanlardan havalandı. Geldi Marmara denizinin sahiline kondu. Adı Zeynep.. Yolları dar bir kasabaya, Evreşe.. Türküsü bile vardı: Evreşe yolları dar.. Bazen martılara eşlik etti, bazen dar yollarında seke seke yürüdü kasabanın, kırmızı kiremitli çatılarından seyretti bazen dünyayı. Ama bir tarafı eksikti hep.

Bir başka Kumru. O da havalandı Balkanlardan, ama başka bir yere götürdü kanatları. Adı İsmail. Rüzgara karşı koymazdı o, bilirdi bir gün sevdayı fısıldayacağını kulaklarına. İşte!.. Adı üzerinde, Kumrular köyü. Öyle bir köy ki, kiliseyi okul yapmışlar. Okumayı severdi, rüzgar da onu oraya getirdi işte. Okumayı seven kumruların köyüne. Ne güzel dereleri vardı, yemyeşil meraları…

Kuralları vardı kumrular aleminin. Aslında kural değil, doğası demeli belki. Gelenek olmuş artık. Kumru dediğin, şartlara her zaman uyum sağlar, şikayet etmezdi. Öyle görmüştü ikisi de. Bir gün bile yakındığını duymamışlardı ne annelerinin, ne babalarının. Ama savaş vardı, göçtüler.

Denize doğru uçtu Zeynep, bu düşünceler kafasında. Sabahın sakin sularına baktı. Suda kendini gördü, bir garip hissetti.

Aynı anda İsmail de köyün deresinin kenarındaydı. O da kendine baktı berrak akan suda. Bir şeyler eksikti işte.

Sonra, çift uçan diğer kumrulara baktı ikisi de. Yuvalarında mutlu kumrular gördüler. Günaydın dedi hepsi aşkla. Hayırdır, böyle yalnız sabah sabah?

Göklerden melekler de izliyordu. Eksik bırakırlar mı hiç bir kumruyu.. Kanatları çift yaratılmış. İki göz, iki ayak. Ama kalpleri tek. Elbet bir kalp daha gerek.

Su akar yolunu bulur dedi bilge. Aynı sulara baktı iki kumru başka göklerden. Sonra bıraktılar kendilerini rüzgarın estiği, suların aktığı yöne. İki yunus selamladı onları, ay gibi gülümseyen. Yol boyunca bir coşku… Vardı elbet bir hikmeti, öyle derdi bilge orada olsa.

Bir derviş vardı bildikleri, onun da adı Yunus. Yaradana sadık, ben’den uzakta. Kumrular gibi. Denizin mavisinden ovanın yeşiline süzüldü iki kumru birbirinden habersiz. Yeşil Bursa’ya… Kafalarında yunusların sözleri. Derken biri sonra diğeri, 2. Yunus sokağını gördü…

Evet, sokağın adı tam da böyleydi. Vardır bir hikmeti dedi yine bilge kulaklarına. Elbette doğru dedi. Yuvası oldu iki kumrunun 2. Yunus sokak.. Yavru kumruları oldu minicik yuvalarında, ama yürekleri hep geniş kaldı. Sadık olmalarıyla bilinir kumrular. Onlar da hiç ayrılmadılar. Et tırnaktan ayrılır mı? Öyle bir gelenek olmasa, Zeynep ile İsmail’in aşkı yaratırdı onu zaten.

Ama hayat!. Erken göçtü baba kumru. Babaeski’nin Kumrular köyünün yunus yürekli delikanlısı. Sonrası.. Marmara denizinin bu yakasında, bir yandan gülümseyen iki yunusa, bir yandan kumrusunun hayaline bakarak geçirdi günlerini anne kumru. Ta ki yeni bir rüzgar onları kavuşturana dek. Beraber yaşayacakları sonsuz yuvalarında. Rüzgarın serininde, denizin dalgalarında, kuşların şarkılarında…

………….

Babalar gününüz kutlu olsun.

Sevgiyle kalın.

Yorum Ekle

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Serap Irkörücü 20 Haziran 2020 20:16 Yuvada hem yunus kadar temiz yürekli hem kumru kadar sadık ebeveynleri örnek alan çok sevgili ve değerli Yüksel Çilingir, ne güzel değerler almışsın ki yazına bunları bize de yansıttın... Kalemine, yüreğine sağlık... İsmail amcamı ve Zeynep teyzemi rahmetle anıyorum. Ruhları şad olsun... Sevgilerimle, saygılarımla...

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Mahir Arıcı 21 Haziran 2020 05:42 Eline yüreğine kalemine sağlık Arkadaşım. Şu zamana kadar okuduğum en güzel yazı. Iyiki Seni tanımışım ıyiki arkadaşın olmuşum.

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Meral Çilingir 20 Haziran 2020 17:05 **Bilincimizin yorulmamış tarafı olacak olanı, yaşamadığını bilme gücündedir ve evrenin zekası, hayallerimiz, şefkatimiz, duygusal zekamız vasıtasıyla bizimle konuşurken sembollerle, sezgilerle anlatır derdini.

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Oguz 20 Haziran 2020 15:35 Mekanları cennet olsun

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Emine Ülger 20 Haziran 2020 11:50 Muhteşem

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Melahat Erol 20 Haziran 2020 11:34 Çok güzel tarif etmişsin Yükselciğim onlar bir birilerini çok severlerdi inşallah buluşmuşĺardır nur içınde yatsınlar ruhları şad mekanları cennet olsuñ seninde babalar günün kutlu olsun

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Yüksel Çilingir 21 Haziran 2020 23:56 Sayın Serap Irkörücü Çok teşekkür ederim. Bir edebiyat ustasından bunu duymak onurlandırdı. Birlikte yaşadıklarımız hayatın armağanı, iyi ki paylaşabildik. Saygılarımla.

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Yüksel Çilingir 21 Haziran 2020 23:54 Sayın Mahir Arıcı Çok teşekkür ederim arkadaşım, gönlüne sağlık. Beni anladığın için minnettarım.

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Yüksel Çilingir 21 Haziran 2020 23:53 Sayın Meral Çilingir Ablacığım, çok teşekkür ederim. Kelimeler kıfayetsiz. Yaşayan biliyor.

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Yüksel Çilingir 21 Haziran 2020 23:52 Sayın Oğuz Koç Cansın, çok teşekkür ederim. Allah razı olsun. Tüm ahiret yolcularımıza.

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Yüksel Çilingir 21 Haziran 2020 23:51 Sayın Emine Ülger Çok teşekkür ederim. Miras... Kıymetini bilmeye çalışıyoruz.

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Yüksel Çilingir 21 Haziran 2020 23:50 Sayın Melahat Erol: Çok teşekkür ederim. O toprakların kokusunu unutmak mümkün mü? Ne güzel toplanırdık. Sevgi çemberini içimizde yaşatıyoruz şimdi.

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Leyla nizam 21 Haziran 2020 17:13 Kalemine yüreğine sağlık abicim. anne baba bu kadarmı güzel anlatılır sevgiyle kal. Babalar günün kutlu olsun.

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Güler MERCANLI 11 Temmuz 2020 19:35 Değerli Yüksel ÇİLİNGİR;Duygu yüklü muhteşem yazınızı gözlerim dolarak okudum..Gerçekten kumrular gibi...Nasıl güzel ifadeler kullanmışsınız;Hayran kaldım..Yüce Allah'tan annenize ve babanıza sonsuz rahmetler diliyorum...Mekanları cennet olsun..Kalben selam ve sevgilerle...

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Yüksel Çilingir 22 Haziran 2020 14:43 Sayın Leyla Nizam: Çok teşekkür ederim. Sözlerle ifade etmek zor, ama çok şükür her şeyin en güzelini yaşadık. Hep beraber...

Temsili Kullanıcı Fotoğrafı Yüksel Çilingir 18 Temmuz 2020 00:08 Sayın Güler Mercanlı: Allah razı olsun. Hayat bir pota, ve sevgiler, dostluklar o potanın içinde hep. Anılar bile demiyorum ben, her an’ımızda... Sevgiler.