Koronavirüs, her an; böyle aramızda!


Koronavirüse karşı, maske kullanılmalı ve sosyal mesafe gözetilmeli, ancak teşhis ve tedavi sürecindeki gerçeklere de, çözmü bulmak gerekiyor.



Koronavirüse karşı, maske kullanılmalı ve sosyal mesafe gözetilmeli, ancak teşhis ve tedavi sürecindeki gerçeklere de, çözmü bulmak gerekiyor.

Sağlıkçılar;

Hastaneler, filyasyon ve 112 ekiplerinde, astronot gibi beyaz koruyucularla görev yapıyorlar.

Durum böyleyken…

Şüphe ve şikayetlerle…

Hastaneye gidenlere, testler yapılıyor ve sonucunu beklemek için de evlerinin yolunu tutuyorlar.

Tedbiren;

“Evde kalın!” uyarısına rağmen…

İş ve sosyal hayatlarına varıncaya kadar da, topluma karışmaya devam edenlerin arasında,  testi pozitif çıkanlar bulunuyorlar.

Böyle durumdakiler…

Test sonucuna kadar;

İmkanlarına göre…

Toplu ulaşımı da kullanıyorlar.

Aradan geçen süre?

Bulaşıcı riski, dolaşımda oluyor.

Engel olmak için…

Test sonucu ve evde tedavi süresince; 

Elektronik bileklik yöntemi şart!

Aynı hanede…

Koronavirüs vakasına rağmen, diğer fertlerine mutlak test uygulanmayışını da tartışmak gerekiyor.

Test ardından;

Toplumdan izole edici…

Ulaşım  çözümü gerekiyor.

Merkezi sınavlara, illa katılım sağlamak için özel okul veya sınıf uygulamaları, risk yönetimiyle de bağdaşmıyor.

1 Haziran’la…

Radikal normalleşme kararlarında, çelişki ve tuhaflıklar olduğunu da, sürekli ifade ediyoruz.

Sosyal tesisler yeniden açıldı, 1.5 metre sosyal mesafe uygulanması, maskesizlikle beraber, fiziken de mümkün olmuyor.

Sosyal mesafe kuralıyla…

Oturma banklarında, sosyal tesislerde yanyana oturulmaması istenirken, toplu ulaşımda yanyana oturma yasağı kaldırıldı.

Devlet;

Koronavirüse karşı, bireysel sorumluluğu vurguluyor, ama yeniden serbestliğe ilişkin kararları da, kendisi çıkarıyor.

Kurallara riayet zafiyetindeki toplum olarak da, salgının yeniden artmasıyla hep bereber, bedel ödüyoruz.

Günlerdir;

Onlarca kişi, hayatlarını kaybediyor, son durumdaki rakamlar, salgının ciddiyeti açısından adeta önemsenmiyor.

Yorum Ekle