Unut işçi kardeş, unut cezalandır!


Gazetecilere yönelik en yaygın eleştiri cümlesidir: “Oturdukları yerden yazıyorlar!” Ayakta yazılmaz elbette. Oturmak lazım yazmak için. Oturarak yazar, taşı gediğine koyar, lafı yerine oturturuz! Elbette gazeteciliğin evrensel ilkelerine bağlı kalarak.



bursa.com’a hızlı bir giriş yaptık. Daha yeni olmamıza karşın aldığımız trafik oldukça sevindirici. Yaptığımız işin yankısı mutlu ediyor bizi. Giriş paragrafı, bunun şımarıklığı filan sanılmasın sakın!

Ciddi, doğru, mesleğin sorumluluğunu bilen, haberlere Bursa’da yaşayanların gözüyle bakan bursa.com’un yayın hayatına başlaması, otomotiv sektöründeki işçi direnişine denk geldi. Direnişin merkez üssü Renault ve Tofaş otomobil fabrikalarındaki gelişmeleri, direnişin odağında bulunan haber kaynaklarımızdan aldığımız bilgilerle aktardık. Saat gecenin kaçı olursa olsun, sıcağına sıcağına… Aktarmaya da devam ediyoruz.

Aktarırken oturuyoruz, yalan yok! Ama kulaklarımız tıkalı, gözlerimiz kapalı değil. Ağzımız da bağlı değil.

Şu saptamaya kimsenin itirazı olmaz biliyoruz. Bursa medyalarında işçi hareketlerine karşı refleksin kaybolmasının üzerinden yıllar geçti. Ne zaman ki patronlar medya sahibi oldu, işte o zamanlardan beri işçilerin hak arama mücadelesi gazetelere, televizyonlara haber olma özelliğini yitirdi.

Arada bazen verilen haberler oldu, olmadı değil. Haklarını yemeyelim.

Bundan sonra verseler de bir şey değişmez zaten. Kendileri de biliyor ki artık geleneksel medyanın can çekiştiği bir süreci yaşıyor dünya… İnternet sayesinde bilgi anında tüketiliyor. Yarın çıkacak gazetedeki haberi kimse merak etmiyor. Etmediği de Türkiye genelindeki gazete tirajlarından belli değil mi zaten?

“Reno İşçileri” imzalı bir yorum… MİB’in facebook sayfasında…

Başlığı da şöyle: “Bu millet medyanın yaptığını unutmayacak!”

Devam ediyor yorum:

“Bir kedi yavrusu ağaçta mahsur kaldı diye haber yapan, olay yerine en az 4 canlı yayın aracı gönderip 20 kamera ile canlı yayın yapan, bu günlere bir reklam kadar, yaklaşık 80 saniye haber değeri biçenleri bu hak arama mücadelesini görmezden gelenleri bu millet unutmayacak...”

Yanlış yaparsın işçi kardeş!

Tam tersine unutmalısın… Unutmak, karşı taraf için en büyük cezadır. Unutulmak kadar ağır bir ceza yoktur hem insan, hem de kurumlar için…